Wat is jouw verhaal?

Wat is jouw verhaal?

‘Wat is jouw verhaal?’, vroeg de docent. ‘Wat wil je zeggen met je werk?’ Tijdens mijn studie aan de kunstacademie is deze vraag mij meerdere keren gesteld. Ik begon mij er nu toch echt aan te irriteren want ik had daar geen antwoord op. Ik wist het niet en ik vond het heel erg frustrerend worden.

Mijn Verhaal ???

Ik was gek op bepaalde kunst maar begreep niet echt waarom. Pas toen ik alle werken van de verschillende kunstenaars bij elkaar ging leggen werd het me wel duidelijker wat ik mooi vond maar mijn werk leek er niet echt op. Wat was het dat ik wilde uitbeelden? Wat maakt dat van mij eigen?

Vastgelopen…wat nu?

Ik was op de kunstacademie gaan studeren omdat ik een verdiepingsslag wilde maken in mijn creatieve werk. Ik was als kind dol op tekenen en later ontwikkelde ik mijn vaardigheden in de schilderkunst. Ik vind het heerlijk om mensen te portretteren maar na een paar jaar sloeg de verveling toe. Ik merkte dat ik steeds minder ging schilderen omdat ik voor mijn gevoel steeds meer in de herhaling viel.

Rare jongens die docenten…

Ik klopte toen aan bij de Vrije Academie Den Haag. Ik wist zeker dat als ik wilde groeien naar echt kunstenaarschap dat ik het toch om academisch niveau moest gaan zoeken. Ik snapte er de eerste jaren vrij weinig van. Hoe de docenten over kunst praatten was voor mij überhaupt wereldvreemd. Alles wat ik vreselijk vond, vonden zij mooi en alles waarvan ik dacht dat het goed werk moest zijn vonden ze matig of niks. Ik vond dat vreemd.

Welke boodschap zit er achter?

Maar geleidelijk aan begon ik te ontdekken dat ze meer zochten naar de boodschap achter het kunstwerk en de wijze waarop de kunstenaar met zijn materiaal om gegaan was. Als de boodschap duidelijk was, als de kunstenaar heel bewust voor zijn materiaal gebruik en techniek gekozen had en daarmee een bepaald effect bereikte, dan was het goed. Het maakte daarbij niet uit of het esthetisch mooi was of niet. Het ging voornamelijk om de boodschap.

Maar wat is dan mijn verhaal?

In de jaren op de Kunst Academie Haarlem Leiden begon ik mijn eigen verhaal in de kunst te zoeken. Een docent raadde mij aan om vooral dicht bij mezelf te blijven. Toen viel er bij mij een kwartje.

Ik ging kijken naar mijn foto’s die ik door de jaren heen had gemaakt. Ik was nogal obsessief in het fotograferen van patronen. In bloemen, ornamenten, architectuur en nog veel meer. Ik begreep dat ik daarin mijn eigenheid had. Ik was dol op patronen maar wist ze niet echt toe te passen in mijn kunst. Met wat hulp van mijn docente ontdekte ik nieuwe creatieve manieren om uiting te geven aan mijn schilderwerk daar waar ik vele jaren daarvoor was vastgelopen. Ik had nu een groot deel van mijn ‘verhaal’ gevonden!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *